Sinadurak

Lizar Begońaren sormen-lana: «Anemona izan»

Astelehena, 2021-11-15

ANEMONA IZAN 

Ur azpiko akustika ekartzen didazu: mirespen basatiaz, lekuz kanpoko lotsaz. Itsas-landare baten antzera mugitzen zara, substratuari helduta bezala. Eta zure begi horren bitartez irudika dezaket piztiren bat erresuma honetako perimetroan. Esaidan, zure lurralde artean ba al dago Greenland edota Groenlandia deitutako parajerik? Ze, zera;

hau ez da New York

hau ez da Melbourne

izan nahi luke

New York eta Melbourne

baina ez da

eta nukleo akuatikoren batean imajinatzen zaitut, Estatu Batuetako edo Australiako endosferan. Janis Joplinen eskuineko bihotzean, tentakuluak itsaso gazietan urperaturik dituzula. Edo akuario kliniko batean bost-hamar zentimetroko arrainen eta portzelanazko maskorren ahotan.

Hazi zaizu faringea, eta esofagoa, eta zulo bat, izan ez duen guztia behar duena (baina bila inoiz ez doana). Hor zaude: isil eta leun, munduko itxarongela berde batean bezala, zain, zain, zain. Ezeren esperoan, inflexiorik gabeko lerro zuzen ederretan, fim de festa luze-ozeanikoan. Irudikatzen zaitut, baina beti urrunaldian.

Ze, hori nahi zenuen: anemona izan.

2021eko azaroak 8


Lizar Begońaren aurreko sormen-lanak

«Palmondoak atzerrian»

«Bonsaien ura»

Utzi zure iruzkina
      "Hegoak _______ banizkio, nirea izango zen" (derrigorrezkoa, spam-aren kontra)
  • 64x64

    Zeinen ona azken hau ere!! Orain dela gutxi hasi nintzen zure olerkiak irakurtzen eta izugarri gustatu zitzaizkidan! Segi horrela!

    2021-11-15 17:30Luis
  • 64x64

    ematen du anemona hori zalantzatan dagoela, edo nonbait trabatuta... ez aurrera, ez atzera. Zerbait ona gertatzeko espero amaigabean, baina nekez suertatzen da zerbait ozeanoaren hondoan... Ta nahi luke leku hoberen batean egon, baina... batzuetan bizitza halakoxea izaten da

    2021-11-15 19:44Luis